Joke van der Weijden
journalist-schrijver
(culinair) columnist
Restaurant De Filosoof
Heerhugowaard
|
Op reprise bij De Filosoof
woensdag 30 januari 2008

HEERHUGOWAARD - ,,Geloof jij in een hiernamaals?''
,,Nou, ik denk wel dat er iets is.''
,,Wat is dat dan, dat iets?''
,,Geen idee, er kwam nooit iemand terug om het ons te vertellen.''
,,En dus?''
,,Dus wachten we af.''
Ik kijk naar de tekst onder een mega-poster van James Dean en trek mijn
conclusie:
DREAM AS IF YOU'LL LIVE FOR EVER,
LIVE AS IF YOU'LL DIE TODAY.

James Dean.
Ooit was ik verliefd op hem.
Of was dat mijn zus en had ik meer met Pat Boone?
,,Is het heel vreemd als ik als voorgerecht, hoofdgerecht én
nagerecht een toetje bestel?'' vraag ik aan de kok die ons de vorige
keer zo waanzinnig heeft verwend.
,,Hier mag alles'' geeft hij zich geheel.
,,Wij kijken nergens van op.''

Ik kijk dessertkoningin Dinja smekend aan.
Ze geeft geen krimp dus ik weet me uiteindelijk toch te beheersen.
Oke, voorgerecht:

Eén van mijn tafelgenoten stort zich op de oude kaas.
Nou eet ik thuis ook kaas, maar zo smakelijk als dit eruit ziet krijg
ik het thuis toch niet voor elkaar.
,,Proeven?'' vraagt mijn disgenoot die mijn hunkerende blik niet kan
weerstaan.
,,Ach, als je er iets van kunt missen..'' stel ik mij bescheiden op.
Mijn smaakpapillen maken een luchtsprong.
,,Dat van mij is ook lekker'' bedwing ik mijn aandrang om van
bordje te ruilen.

Carpaccio van hert.
Het vlees smelt op mijn tong en ik heb mijn bordje leeg voor ik het
weet.

Bij De Filosoof hoef je niet zelf om je eigen gezondheid te denken.
Dat heeft de keukenbrigade al voor je gedaan.
Dat geeft een prettig gevoel.
Daarom storten we ons ook zonder enig schuldgevoel op het hoofdgerecht:

hert met peertje

zalm met rood kooltje
Ik heb geen tel spijt dat het toch een 'normaal' hoofdgerecht is
geworden.
Hert in een stoofpotje, zalm met een krokant korstje, de borden gaan
schoon leeg.
,,Wat eet een ziel zoal in het hiernamaals" vraagt één
van
ons zich publiekelijk af nadat we overeen zijn gekomen dat een mens al
zijn bagage op aarde achterlaat en dat alleen zijn ziel naar de hemel
stijgt.
,,Een ziel eet niet. Een ziel heeft geen honger'' beslissen we.
Ik kan me daar onmogelijk iets bij voorstellen, zeker niet als Dinja
uiteindelijk toch met de toetjes aan komt draven:



Ik kijk op naar Elvis Presley die prominent aan de muur hangt.
Zachtjes vraag ik:
,,Elvis, het hiernamaals. Jij hebt ervaring.
Bestaat er, als ik kom, een mogelijkheid dat ik Dinja meeneem?''


|
|