home





Joke van der Weijden
journalist-schrijver
(culinair) columnist








Restaurant De Filosoof
Heerhugowaard




Op reprise bij De Filosoof
woensdag 30 januari 2008



HEERHUGOWAARD - ,,Geloof jij in een hiernamaals?''
,,Nou, ik denk wel dat er iets is.''
,,Wat is dat dan, dat iets?''
,,Geen idee, er kwam nooit iemand terug om het ons te vertellen.''
,,En dus?''
,,Dus wachten we af.''

Ik kijk naar de tekst onder een mega-poster van James Dean en trek mijn conclusie:
DREAM AS IF YOU'LL LIVE FOR EVER,
LIVE AS IF YOU'LL DIE TODAY.



James Dean.
Ooit was ik verliefd op hem.
Of was dat mijn zus en had ik meer met Pat Boone?

,,Is het heel vreemd als ik als voorgerecht, hoofdgerecht én nagerecht een toetje bestel?'' vraag ik aan de kok die ons de vorige keer zo waanzinnig heeft verwend.
,,Hier mag alles'' geeft hij zich geheel.
,,Wij kijken nergens van op.''



Ik kijk dessertkoningin Dinja smekend aan.
Ze geeft geen krimp dus ik weet me uiteindelijk toch te beheersen.
Oke, voorgerecht:



Eén van mijn tafelgenoten stort zich op de oude kaas.
Nou eet ik thuis ook kaas, maar zo smakelijk als dit eruit ziet krijg ik het thuis toch niet voor elkaar.
,,Proeven?'' vraagt mijn disgenoot die mijn hunkerende blik niet kan weerstaan.
,,Ach, als je er iets van kunt missen..'' stel ik mij bescheiden op.
Mijn smaakpapillen maken een luchtsprong.
,,Dat van mij is ook lekker''  bedwing ik mijn aandrang om van bordje te ruilen.



Carpaccio van hert.
Het vlees smelt op mijn tong en ik heb mijn bordje leeg voor ik het weet.



Bij De Filosoof hoef je niet zelf om je eigen gezondheid te denken.
Dat heeft de keukenbrigade al voor je gedaan.
Dat geeft een prettig gevoel.
Daarom storten we ons ook zonder enig schuldgevoel op het hoofdgerecht:


hert met peertje

zalm met rood kooltje

Ik heb geen tel spijt dat het toch een 'normaal' hoofdgerecht is geworden.
Hert in een stoofpotje, zalm met een krokant korstje, de borden gaan schoon leeg.

,,Wat eet een ziel zoal in het hiernamaals" vraagt één van ons zich publiekelijk af nadat we overeen zijn gekomen dat een mens al zijn bagage op aarde achterlaat en dat alleen zijn ziel naar de hemel stijgt.
,,Een ziel eet niet. Een ziel heeft geen honger'' beslissen we.
Ik kan me daar onmogelijk iets bij voorstellen, zeker niet als Dinja uiteindelijk toch met de toetjes aan komt draven:







Ik kijk op naar Elvis Presley die prominent aan de muur hangt.
Zachtjes vraag ik:
,,Elvis, het hiernamaals. Jij hebt ervaring.
Bestaat er, als ik kom, een mogelijkheid dat ik Dinja meeneem?''