Joke van der Weijden
journalist-schrijver
(culinair) columnist
|
Hof
van Sonoy in Alkmaar

ALKMAAR - Het
gerucht gaat dat je er lekker kunt eten.
Wij proberen die bewering uit met een delicate lunch in aangenaam
gezelschap.
Glaasje wijn erbij, een stevige koffie toe.

Ik bezwijk (opnieuw) voor de geitenkaas.
Mijn gezelschap kiest even hartgrondig voor carpaccio met
pijnboompitjes.

Het huidige Hof van Sonoy werd in de 15e eeuw gebouwd
als het Sint Maria Magdalena Klooster.
Of als 'Het Witte Hof' zoals de nonnen zeiden.
Het klooster kwam in 1572 in handen van
de stad en het hof werd toen gebruikt om stedelingen onder te brengen
die dakloos waren geworden, omdat hun huizen waren gesloopt voor de
aanleg van de nieuwe stadsverdediging.

Na het beleg werd het Hof
verkocht aan Diederick van Sonoy, gouverneur van het Noorderkwartier,
die hier enige jaren heeft gewoond.
Sonoy had een sleutelrol in de
overwinning op de Spanjaarden in 1573.
Zijn naam is aan deze plek
verbonden gebleven.
De volgende eigenaar was mr Willem van Bardes.
Hij heeft de markante
achtkantige toren laten bouwen.
Bovenin kun je tegenwoordig eten.
Met hooguit vier personen.
Groter is het gewoon niet.

Het restaurant op de begane vloer biedt plaats aan meer personen.
En toch waan je je in een oude tijd waarnaar ieder mens wel eens terug
verlangt.
Even het jachtige leven ontvluchten.
En dat midden in het levendige hart van Alkmaar.
Het poortje aan de straatkant met het wapen van Bardes
dateert uit het begin van de 17de eeuw.
In 1743 kwam het Hof in bezit
van de Nederlands Hervormde Gemeente, die hier een tehuis voor oude
mannen en vrouwen vestigde.
De later aangebrachte gevelsteen aan de
buitenzijde van het poortje herinnert hieraan.
Dit poortje is overigens
in de jaren 1970 geadopteerd en gerestaureerd door de Historische
Vereniging Alkmaar, die het nu als logo voert.

Eventjes terug in de tijd.
Gemoedelijkheid troef.
Alles in het Hof van Sonoy herinnert aan een rijk verleden.
Niets mis mee.
Gelukkig is de menukaart wel degelijk aangepast aan de moderne tijd.

En inderdaad: je kunt er lekker eten.
Gewoon een keer proberen.
Ons is het goed bevallen.
En ondanks alle aanlokkelijke lunchgerechten:
geitenkaas is en blijft toch het lekkerst!



|
|