logo
home




Joke van der Weijden
journalist-schrijver
(culinair) columnist









Eten in een bunker uit 1880

Ford H
Muiden

Als je niet weet waar het is, dan vind je het nooit.
Nou ja, dat is natuurlijk overdreven.
Wat ik wil zeggen is: het is maar goed dat mensen je soms op iets attent maken, want pas daarna kan het grote genieten beginnen.

Genieten in een bunker met een grote intimiteit, met dikke vestingmuren en met deuren die je in je eentje zomaar niet open en dicht krijgt.
We kwamen aangeslenterd door het mooie Muiden.
De huizen, de sluis, het zicht op het Muiderslot, de grachten, het water, het groen, de sfeer.
Je voelt je op vakantie én je voelt je thuis.
Twee voor de prijs van één, zouden wij in makelaarsland zeggen.



We nemen plaats in de catacomben van het oude fort dat ooit werd gebouwd als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie waarmee hoofdstad Amsterdam verdedigd moest worden.
In Fort H (gebouwd tussen 1878-1880) werd munitie opgeslagen en ander militair materieel.
Het unieke was, dat het fort vanuit de lucht totaal onzichtbaar was.
Maar ook daar werd door de vijand een oplossing voor gevonden, zoals in de Tweede Wereldoorlog bleek. 



Van al dat oorlogsgebeuren van vroeger is hedentendagen, behalve het fraaie gebouw, niet veel meer te merken.
Vanaf je zitplaats bewonder je de gewelven en kun je een kijkje nemen in de keuken waar koks drukdoende zijn om jouw maaltijd te bereiden.



We maken een keuze uit de heerlijke gerechten op de menukaart en bewonderen even later het resultaat van onze keuze op ons bord.
Alle gerechten zien er smakelijk uit maar het is toch vooral de eetbare bloem die diepe indruk maakt.
,,Ja hoor, je kunt hem opeten!''
Zonde, denken wij.



Vis of vlees, we laten ons de heerlijkheden goed smaken.
De bediening is vlot en vriendelijk en het duidelijk dat je in Fort H echt 'te gast' bent.



,,Het is onvoorstelbaar'' stellen wij vast.
,,Van het voorbijrazende snelverkeer op de A1 merk je eigenlijk niks.
Hier, aan de Herengracht nummer 119, kun je heerlijk ontspannen en als je op het terras zit heb je uitzicht op de Vecht, op de boten. Het is een verrukking!''

En dat brengt ons dan meteen bij ons toetje.



Ik geef het toe: ik heb eerst nog getwijfeld.
Je hebt lekker en gezellig gegeten en genoeg is genoeg.
Maar niet in Fort H.
Het dessert dat voor ons neus wordt gezet ziet eruit als een schilderijtje en het smaakt alsof er er een engeltje over je tong fietst:
aardbeien tiramisu met slagroom en aardbeien- en basilicumijs!!



Buiten raast de wereld door.
Binnen staat de tijd even stil.
Haast maakt plaats voor genoegen.
Beter kun je het niet hebben.



Als we naar buiten lopen grazen de schapen nog steeds op de klucht.
Ze lijken niet te zien wat wij zien:  de haven, de kade, de geveltjes en natuurlijk
het prachtig verlichte Muiderslot.
Het moet heerlijk zijn om in Muiden te wonen!


HOME













 HOME