home





Joke van der Weijden
journalist-schrijver
(culinair) columnist






interieur van
Grand Café Babylon
Pannekeetweg
Heerhugowaard








Grandcafé restaurant Babylon
Heerhugowaard
5 maart 2008

De plek op het industrieterrein De Zandhorst in Heerhugowaard mag dan misschien weinig romantisch zijn, eenmaal
binnen maak
t de inrichting van Grand Café Babylon aan de Pannekeetweg alles goed.
Het interieur ziet er buitengewoon aangenaam, modern, apart en gezellig uit.
De stoelen zitten lekker en we krijgen spontaan een tafeltje dat ruim zicht geeft op de open keuken van het restaurant.
Altijd leuk.

,,Wijntje?''
vraagt mijn man en dan weet ik al dat we het ergens over gaan hebben.
We staan aan de vooravond van pensionering, maar we voelen ons nog jong en we willen nog wat.
Sterker nog: we willen nog heel veel.
,,Ik neem sjarlotjessoep vooraf'' zegt mijn man.
Ik kies voor carpaccio, voornamelijk omdat ik zo van pijnboompitjes hou.

De soep heeft een volle krachtige smaak

en de carpaccio is verrukkelijk.
Ooit ga ik nog eens een vergelijkend warenonderzoek doen naar de lekkerste carpaccio van het Westelijk halfrond.
Babylon maakt een goede kans, weet ik nu.

In de keuken wordt bij voortduring hard gewerkt.
Met uiterste discipline en zorg wordt het ene gerecht na het andere bereid.
De samenwerking verloopt uitstekend.
Er valt geen onvertogen woord.

Hetgeen overigens ook geldt voor de bediening!
De service gaat ver.
Wie zijn bril vergeten is mag, om de menukaart te kunnen bestuderen, kiezen uit de speciale Babylon-leesbrillendoos, een doos met vakjes vol karakteristieke, deugdzame, opvallende, vrolijke dan wel hypermoderne leesbrilmodelletjes.
Voor ieder wat wils.
Oftewel:
een geweldige keus voor iedere neus.


Mijn hert smaakt heerlijk.

Met groene kool en een verrukkelijk sausje is het gerecht niet te versmaden.
Ik ben gek op wild.

Maar de haasbiefstuk van mijn man mag er ook zijn.

We krijgen er frites en sla bij.

Het vlees is mals en de combinatie van smaken doet bij beide gerechten vertrouwd aan.
We smullen.

Ondertussen bespreken mijn man en ik de toekomst.
Geen stacaravan op de Veluwe wordt het.
En ook geen overwintering in Spanje.

,,We gaan gewoon lekker vaak uit eten'' stel ik voor.
,,Dan houden we tijd over voor andere leuke dingen.''
,,Zoals?'' vraagt mijn man hoopvol.

,,Laat één ding duidelijk zijn''
zeg ik met mijn meest stralende glimlach.
,,Oma is nog lang niet uitgerancheerd!''